- Penyelidik Jerman telah mengenal pasti bahawa burung merpati menggunakan sel sistem imun dalam hati untuk mengesan medan magnet Bumi.
- Proses ini berdasarkan pengumpulan nanopartikel besi dalam makrofaj hati, bertindak sebagai GPS biologi.
- Eksperimen menunjukkan bahawa sistem ini penting untuk burung pada hari mendung, apabila mereka tidak dapat menavigasi mengikut kedudukan matahari.
- Penemuan ini menunjukkan bahawa haiwan migrasi lain mungkin mempunyai mekanisme orientasi yang serupa dalam organ yang sebelum ini tidak disyaki.
Selama berabad-abad, manusia telah kagum dengan keupayaan burung merpati pulang untuk kembali ke sarang mereka selepas menempuh jarak yang jauh merentasi rupa bumi yang tidak dikenali. Pelbagai teori telah dikemukakan, daripada idea bahawa mereka mempunyai sejenis peta di paruh mereka hinggalah kemungkinan mata mereka dapat melihat garisan medan magnet, tetapi sebenarnya tiada kajian yang dapat menentukan puncanya secara pasti sehingga kini. Komuniti saintifik menganggap bahawa rahsia itu pasti terletak di kepala mereka, tetapi penemuan baru-baru ini telah mengubah kepercayaan ini sepenuhnya.
Ternyata pusat arahan sebenar untuk navigasi burung-burung ini tidak terletak berhampiran otak mereka, tetapi di tempat yang jauh lebih tidak dijangka: hati. Satu pasukan pakar antarabangsa, dengan kehadiran yang kuat dari institusi Jerman, telah menerbitkan satu kajian yang mengubah keadaan. Mereka telah mendapati bahawa burung merpati mempunyai sensor magnet yang canggih dalam sel hati mereka, membolehkan mereka tahu dengan tepat di mana mereka berada dan ke mana mereka harus pergi, seolah-olah mereka membawa peranti canggih yang disepadukan ke dalam usus mereka.
Hubungan antara sistem imun dan kemagnetan
Kunci kepada keseluruhan proses biologi ini terletak pada sel yang dipanggil makrofaj hepatik. Sel-sel ini adalah sebahagian daripada sistem pertahanan badan, dan tugas biasa mereka adalah untuk mengitar semula sel darah merah lama. Dalam proses ini, zat besi terkumpul dan akhirnya terbentuk. nanopartikel oksida besiZarah-zarah ini mempunyai sifat superparamagnetik. Ini bermakna ia bertindak balas secara fizikal terhadap kehadiran medan magnet Bumi, pada asasnya berfungsi seperti jarum kompas.
Para saintis dari Universiti Bonn dan Institut Max Planck telah menganalisis pelbagai organ dengan teliti dan, selepas banyak pencarian, menyedari bahawa kepekatan tertinggi mineral reaktif ini bukanlah di puncaknya, tetapi di hati. Nampaknya, sel-sel yang kaya dengan zat besi ini terletak secara strategik. sangat dekat dengan gentian sarafIni membolehkan isyarat fizikal kemagnetan ditukar dengan cepat menjadi impuls elektrik yang bergerak terus ke otak untuk memberi arahan penerbangan.
Ujian lapangan di langit Eropah
Untuk menguji sama ada ini hanya teori atau ia benar-benar mempengaruhi penerbangan, ahli ornitologi menjalankan ujian dengan burung merpati terlatih di kawasan Konstanz, Jerman. Mereka melepaskan burung-burung itu lebih daripada 20 kilometer dari rumah mereka untuk melihat apa yang akan berlaku. Menariknya, walaupun langit cerah, burung merpati tidak menghadapi masalah untuk kembali kerana mereka menggunakan matahari sebagai titik rujukan. Walau bagaimanapun, sebaik sahaja Langit diliputi awanBurung-burung yang sistem hatinya telah diganggu benar-benar hilang arah dan berpusing tanpa tujuan.
Eksperimen ini telah mengesahkan bahawa burung merpati mempunyai beberapa sistem keselamatan untuk mengelakkan diri daripada sesat, tetapi sistem magnet yang terletak di hati mereka adalah sistem yang membantu mereka apabila penglihatan kurang jelas. Ia merupakan strategi survival yang menakjubkan yang menunjukkan bahawa alam semula jadi sentiasa mempunyai pelan B. Tambahan pula, para penyelidik mengesyaki bahawa ini naluri navigasi viseral Ia mungkin terdapat dalam banyak haiwan lain yang melakukan migrasi besar, seperti jerung atau beberapa tikus.
Cakrawala baharu dalam biologi haiwan
Penemuan ini bukan sahaja membantu kita lebih memahami burung merpati di dataran kita, tetapi juga membuka jalan penyelidikan yang menarik tentang bagaimana makhluk hidup melihat dunia. Jika organ yang dikhaskan untuk penulenan darah, seperti hati, boleh bertindak sebagai sensor navigasi, siapa tahu rahsia lain yang disimpan oleh tisu lain? Kini, pintu air terbuka untuk menyiasat sama ada manusia... adakah kita mengekalkan beberapa jenis kapasiti serupa, walaupun hari ini kita masih bergantung sepenuhnya pada aplikasi mudah alih untuk mendapatkan penyelesaian.
Apa yang jelas ialah mekanisme yang dikenal pasti dalam kajian ini merupakan bukti kukuh pertama tentang bagaimana isyarat magnet ditangkap dan dihantar ke sistem saraf pusat. Ia merupakan kerja komprehensif yang menyatukan fizik, imunologi dan tingkah laku haiwan untuk menyelesaikan persoalan yang telah beredar di universiti selama hampir satu abad. Mulai sekarang, apabila kita melihat salah seekor burung ini melintasi langit, kita akan tahu bahawa ia Ketepatan yang luar biasa dalam pulang ke rumah Ia bergantung pada proses kimia dan fizikal yang berlaku jauh lebih rendah daripada yang kita semua sangkakan.
Jelas sekali bahawa keupayaan burung untuk menavigasi langit Eropah tanpa sesat adalah hasil daripada evolusi yang menakjubkan yang memanfaatkan kitar semula besi dalam badan untuk mencipta GPS semula jadi. Walaupun beberapa persoalan masih wujud, seperti memahami dengan tepat bagaimana otak mentafsir isyarat hati ini, sains telah mengambil langkah besar ke hadapan dengan mencari kompas di hati. Fenomena ini menggariskan kerumitan fauna yang mengelilingi kita dan mengingatkan kita bahawa, kadangkala, jawapan kepada misteri besar alam semula jadi tersembunyi di tempat yang paling tidak dijangka dalam anatomi kita.